Torres del Paine National Park

Torres del Paine in Patagonië is zo’n plek waar de natuur de baas is. Granieten torens, enorme gletsjers en meren in bijna onnatuurlijk blauw: alles voelt groot, leeg en ruig. Als je van wandelen en buiten zijn houdt, is dit een van de meest indrukwekkende parken van Chili.

Je bent hier letterlijk overgeleverd aan het weer en de elementen, maar juist dat maakt het zo bijzonder. Of je nu dagenlang met een rugzak op pad gaat of een paar dagwandelingen doet, Torres del Paine kruipt onder je huid.

Waarom Torres del Paine zo bijzonder is

Torres del Paine National Park ligt in het zuiden van Chili, in het Chileense deel van Patagonië. Vanuit Puerto Natales rij je in ongeveer twee uur naar de parkgrens, langs eindeloze steppe, besneeuwde toppen en meren waar je soms alleen wat guanaco’s ziet. Het voelt echt als het einde van de wereld, zeker als je ook nog verder richting Punta Arenas of zelfs naar Vuurland reist.

In het park draait alles om het landschap. De granieten torens, de Torres, steken bijna verticaal omhoog uit het massief en bepalen het silhouet van het park. Daarnaast heb je gigantische gletsjers zoals Glacier Grey, felblauwe meren als Lago Nordenskjöld en Laguna Amarga, en valleien waar de wind vrij spel heeft. Op een heldere dag zie je de kleuren bijna knallen, vooral rond Lago Pehoé en Lago Sarmiento.

Het weer is hier een hoofdstuk op zich. Je kunt in één dag zon, regen, hagel en stormachtige wind meemaken. In de praktijk betekent dat: laagjes kleding, een goede regenjas en accepteren dat je plannen soms moeten schuiven. Het weer bepaalt hier je tempo en je route, zeker als je met bepakking loopt. Ik heb dagen gehad dat ik letterlijk tegen de wind in moest leunen om vooruit te komen, en andere dagen waarop het bijna windstil was en je de bergen perfect weerspiegeld zag in de meren.

Torres del Paine is voor veel reizigers het hoogtepunt van hun rondreis door Chili. Je combineert het vaak met plekken als de Atacama-woestijn, Valparaíso of Santiago de Chile, maar qua natuur is dit echt een andere categorie. Denk aan lange wandelingen langs Glacier Grey, uitkijken over Laguna Amarga met de Torres op de achtergrond en ’s avonds moe maar voldaan in een refugio of tent kruipen. Dit is geen park waar je “even” langsrijdt: je haalt er het meeste uit als je er echt de tijd voor neemt.

Beste reistijd en drukte

De meeste mensen bezoeken Torres del Paine tussen november en maart. Dan zijn de dagen lang, zijn de meeste paden open en is de kans op sneeuw kleiner. Januari en februari zijn het drukst, vooral op de W-trek en bij Mirador Las Torres.

Reis je in november of maart, dan is het vaak net iets rustiger en kan het licht prachtig zijn, vooral ’s ochtends vroeg en tegen zonsondergang. Nadeel: het kan kouder zijn en sommige faciliteiten draaien op een lagere bezetting. In de winter is het park een heel ander verhaal, met sneeuw, gesloten paden en beperkte voorzieningen. Voor een eerste bezoek is de Chileense zomer meestal de meest relaxte keuze.

Het W-circuit: de klassieker van Torres del Paine

De bekendste trekking in Torres del Paine is het W-circuit. Deze route loopt van west naar oost door het park en heeft op de kaart de vorm van een W. In vier tot vijf dagen loop je langs de grootste hoogtepunten: Glacier Grey, de Franse Vallei en de beroemde uitzichtpunten bij de Torres.

Je legt in totaal ongeveer 70 tot 80 kilometer af, afhankelijk van je exacte route en overnachtingsplekken. Dat klinkt misschien behapbaar, maar onderschat het niet. Je loopt elke dag uren met hoogteverschillen en vaak stevige wind. Een goede basisconditie is echt nodig. Vooral de combinatie van lange dagen, een rugzak en wisselend weer merk je na dag twee pas echt in je benen.

Wat je onderweg ziet

De W-trek is zo populair omdat je bijna elke dag een ander landschap inloopt. Een paar concrete hoogtepunten:

• Grey-gletsjer: je loopt langs Lago Grey met uitzicht op de gletsjer en felblauwe ijsschotsen die in het water drijven. Vanaf Refugio Grey kun je nog een extra stukje lopen naar een uitzichtpunt boven het ijs.
• Valle del Francés: een vallei met hangende gletsjers, besneeuwde toppen en rotswanden waar regelmatig stukken ijs naar beneden donderen. Vanaf Campamento Italiano kun je verder omhoog naar Mirador Francés of zelfs naar Mirador Británico als het weer meewerkt.
• Mirador Las Torres: het bekende uitzichtpunt met de drie granieten torens en een melkblauw gletsjermeer ervoor. Het laatste stuk is een steile klim over rotsen, maar het uitzicht maakt veel goed.

Je overnacht onderweg in refugios (berghutten) of op campings. Refugio Paine Grande en Refugio Grey zijn bijvoorbeeld simpel maar comfortabel genoeg: stapelbedden, gezamenlijke eetzaal, vaak een barretje en warme douches als je geluk hebt. Op campings als Camping Francés of Central sta je dichter bij de natuur, maar lever je wat comfort in. Boek je hutten en campings ruim van tevoren, zeker in het hoogseizoen, want dan zit alles snel vol en kun je ter plekke weinig meer schuiven.

Praktische tips voor de W-trek

Voor de W-trek hoef je geen expeditieklimmer te zijn, maar een paar dingen maken je leven echt makkelijker:

• Neem stevige, ingelopen wandelschoenen mee. Nieuwe schoenen zijn vragen om blaren.
• Werk met laagjes: thermoshirt, fleece, wind- en waterdichte jas. Een dun donsjack is ook fijn voor de avonden.
• Reken op dagen van 6 tot 9 uur wandelen. Plan geen strak tijdschema voor de dagen erna.
• Neem snacks mee die je echt lekker vindt: noten, repen, gedroogd fruit, chocolade. Je verbrandt meer dan je denkt.
• Gebruik wandelstokken, zeker bij afdalingen en op losse stenen. Je knieën zijn je dankbaar.

Een veelgemaakte fout is om de W-trek te zien als een soort stevige dagwandeling, maar dan een paar dagen achter elkaar. In de praktijk merk je na dag twee pas hoe je lichaam reageert op de combinatie van gewicht, wind en hoogteverschil. Plan daarom liever één dag extra ruimte in in Puerto Natales voor of na de trek, zodat je kunt bijkomen of schuiven bij slecht weer.

Twijfel je tussen de W-trek en losse dagwandelingen, kijk dan eerlijk naar je conditie en ervaring. Als je in Europa bijvoorbeeld zonder problemen een paar dagen achter elkaar in de Alpen loopt, kun je de W-trek meestal prima aan. Ben je meer gewend aan korte dagtochten, dan is een combinatie van dagwandelingen in Torres del Paine vaak relaxter.

Het O-circuit: voor wie echt de diepte in wil

Vind je de W-trek te kort en ben je goed getraind, dan is het O-circuit een logische volgende stap. Dit is een volledige ronde om het massief van Torres del Paine heen, waarbij je ook de afgelegen noordkant van het park meepakt. Je loopt in ongeveer acht tot tien dagen zo’n 120 tot 130 kilometer.

Je ziet onderweg veel van hetzelfde moois als tijdens de W-trek, maar dan aangevuld met rustigere stukken waar je bijna niemand tegenkomt. Vooral het deel achter de Cordillera Paine voelt heel afgelegen. Je bent hier echt in de wildernis, met alleen een paar eenvoudige campings zoals Serón, Dickson en Los Perros en af en toe een klein hutje. De sfeer is anders: minder drukte, meer stilte en vaak langere etappes.

Wat maakt het O-circuit anders

Het O-circuit is fysiek en mentaal zwaarder dan de W-trek. Een paar punten waar je rekening mee moet houden:

• Je steekt de John Gardner Pass over, een bergpas met vaak harde wind en soms sneeuw. Het uitzicht op Glacier Grey vanaf hier is fantastisch, maar de klim is pittig en de afdaling lang.
• De voorzieningen aan de achterkant van het park zijn eenvoudiger. Verwacht basale campings, weinig douches en beperkte winkelmogelijkheden.
• Je draagt meestal je volledige bepakking: tent, slaapzak, kookspullen en eten voor meerdere dagen. Dat voel je in je schouders en knieën.

Ik merk dat mensen het O-circuit soms kiezen omdat het “stoerder” klinkt, maar dat is niet de beste reden. Kies het O-circuit alleen als je ervaring hebt met meerdaagse trekkings, gewend bent om met een zware rugzak te lopen en het leuk vindt om dagenlang weinig mensen tegen te komen. Anders haal je waarschijnlijk meer plezier uit een goed voorbereide W-trek.

Een voordeel van het O-circuit is dat het rustiger is dan de W. Je hebt vaker uitzichtpunten bijna voor jezelf, bijvoorbeeld bij de meren aan de noordkant of in de valleien rond Campamento Los Perros. Ook zie je meer wildlife: guanaco’s, condors en soms zelfs een vos langs het pad. In de buurt van Lago Dickson heb je bijvoorbeeld een grote kans om condors te zien cirkelen boven de bergwanden.

Voorbereiding voor het O-circuit

Voor het O-circuit is voorbereiding echt belangrijk. Denk aan:

• Train vooraf met een rugzak van 10 tot 15 kilo, bijvoorbeeld in de Ardennen of de Alpen.
• Test je tent en kookset thuis, zodat je niet in de regen staat te puzzelen met stokken of gasbranders.
• Plan je eten per dag. Reken op simpele maaltijden zoals havermout, pasta en instantsoep, aangevuld met noten en energierepen.
• Controleer of je alle verplichte reserveringen hebt, want wildkamperen is in Torres del Paine verboden.

Een valkuil is om te veel mee te nemen “voor de zekerheid”. Elke kilo extra voel je op de John Gardner Pass. Weeg je rugzak thuis en probeer onder de 15 kilo te blijven, inclusief water maar exclusief eten voor de eerste dag.

Dagwandelingen en uitzichtpunten in het park

Heb je geen tijd of zin om meerdere dagen te trekken, dan kun je ook prima dagtochten doen in Torres del Paine. Vanuit het park of vanuit accommodaties net buiten het park zijn er verschillende routes en uitzichtpunten die je in één dag kunt doen. Met een huurauto of georganiseerde tour kun je meerdere plekken combineren.

Mirador Las Torres als dagtocht

De bekendste dagtocht is die naar Mirador Las Torres. Dit is dezelfde eindbestemming als aan het oostelijke deel van de W-trek, maar dan als losse dagwandeling. Je start meestal bij Hotel Las Torres of Camping Central en loopt via valleien, rivieren en stukken bos omhoog. Het laatste stuk is een steile klim over rotsen naar het uitzichtpunt.

Als je flink doorstapt, kun je de route in ongeveer acht uur (heen en terug) doen, maar met pauzes en fotostops is tien uur realistischer. Het is een stevige tocht met veel hoogteverschil. Begin zo vroeg mogelijk, zodat je niet in het donker terug hoeft en rustig de tijd hebt boven bij het meer. Neem voldoende water mee, want bij warm weer is dit een slopende klim.

Mirador Nordenskjöld, Salto Grande en korte hikes

Een andere mooie dagoptie is het gebied rond Lago Nordenskjöld en de Salto Grande waterval. Bij Mirador Nordenskjöld heb je een prachtig overzicht over het felblauwe meer met de groene en grijze bergtoppen erachter. De wandeling hierheen is minder zwaar dan naar de Torres, maar nog steeds afwisselend genoeg. Je loopt over glooiende paden met regelmatig uitzicht op de Cuernos del Paine.

Salto Grande is een krachtige waterval waar het water van ongeveer 10 meter hoogte naar beneden stort. Door de wind stuift het water vaak alle kanten op, dus houd je camera een beetje uit de spray. Dit is een plek waar je makkelijk langer blijft hangen dan je van plan was, gewoon om naar het water en de omgeving te kijken. In de buurt kun je ook een kortere wandeling maken naar Mirador Cuernos voor een ander perspectief op de bergen.

Het fijne aan deze dagwandelingen is dat je ze kunt combineren. Met een huurauto of georganiseerde transfer kun je meerdere uitzichtpunten op één dag bezoeken, bijvoorbeeld Mirador Nordenskjöld, Salto Grande en een kortere wandeling langs Lago Pehoé. Zo proef je veel van het park zonder zware bepakking.

Handige dagtrip-combinaties

Een paar combinaties die in de praktijk goed werken:

• Actieve dag: Mirador Las Torres als vroege start, daarna een rustige avond in je accommodatie in het park of in Puerto Natales.
• Scenic dag: Lago Pehoé, Mirador Nordenskjöld, Salto Grande en Mirador Cuernos.
• Relaxte dag: korte wandelingen rond Laguna Azul en Laguna Amarga, met veel fotostops en kans op wildlife.

Heb je maar twee dagen in het park, kies dan één intensieve wandeldag en één dag met kortere hikes en uitzichtpunten. Zo houd je het leuk voor jezelf en voorkom je dat je alleen maar aan het rennen bent van plek naar plek.

Laguna Amarga, Glacier Grey en unieke ervaringen

Sommige plekken in Torres del Paine blijven je extra bij. Voor mij waren dat vooral Laguna Amarga en Glacier Grey. Heel verschillend, maar allebei typisch Patagonië. Daarnaast zijn er een paar ervaringen die je bezoek net wat specialer maken, zoals een boottocht of een kajaktocht.

Laguna Amarga

Laguna Amarga is een felblauwe lagune waar op heldere dagen de besneeuwde toppen van de Torres prachtig in weerspiegeld worden. Het ligt aan de oostkant van het park, vlak bij een van de belangrijkste ingangen, en is een van de meest fotogenieke plekken. Op rustige momenten hoor je alleen het water en de wind. Met een beetje geluk zie je hier zelfs flamingo’s in het water staan.

Voor veel wandelaars is dit het punt waar de W-trek eindigt. Dat voelt bijna symbolisch: je laatste blik op het park, met het meer en de torens op de achtergrond. Neem hier echt even de tijd om stil te staan, niet alleen voor de foto, maar ook om te beseffen dat je net door dit landschap hebt gelopen. Dit is ook een handige plek om de bus terug naar Puerto Natales te nemen.

Glacier Grey en activiteiten op het water

Glacier Grey is de grootste gletsjer van het park en een van de indrukwekkendste plekken. De ijsmassa mondt uit in Lago Grey, waar grote blauwe ijsschotsen in drijven. Je kunt de gletsjer op verschillende manieren zien:

• Tijdens de W-trek of het O-circuit, vanaf de paden langs het meer en de uitzichtpunten bij Refugio Grey.
• Met een boottocht op Lago Grey, waarbij je dichter bij de gletsjer komt en langs de ijswanden vaart.
• Bij sommige reizen kun je een ijstrekking of kajaktocht boeken, waarbij je met stijgijzers over het ijs loopt of tussen de ijsschotsen peddelt.

De gletsjer is helaas aan het terugtrekken door klimaatverandering. Dat merk je vooral als je oude foto’s ziet en vergelijkt met nu. Juist daarom is het de moeite waard om deze plek nu te bezoeken en er bewust naar te kijken. Verwacht geen stilte: het kraken van het ijs en het afbreken van stukken gletsjer zijn juist onderdeel van de ervaring.

Een praktische tip: boek boot- en kajaktochten al in Puerto Natales of ruim op tijd online, zeker in december en januari. De wind kan tochten last-minute annuleren. Plan dit dus niet op je allerlaatste dag in het park, maar houd wat speling in je schema.

Overnachten in en rond het park

Je kunt in Torres del Paine op verschillende manieren overnachten. Een paar opties:

• Refugios zoals Paine Grande, Grey en Central: simpele kamers met stapelbedden, maaltijden en vaak een bar.
• Campings in het park: van eenvoudige plekken met alleen toiletten tot campings met douches en een klein winkeltje.
• Hotels en lodges net buiten of aan de rand van het park, zoals bij Lago Grey of aan de weg naar Laguna Azul.

Wil je de zonsopgang bij de Torres zien, dan is een nacht in of rond de oostkant van het park handig, bijvoorbeeld bij Hotel Las Torres of Camping Central. Voor Glacier Grey is een nacht bij Refugio Grey of Paine Grande ideaal. Hoe dichter bij de highlights, hoe eerder je moet boeken, zeker in het hoogseizoen.

Mirador Dorotea en uitzicht buiten het park

Niet elk mooi uitzicht ligt binnen de parkgrenzen. Vlak bij Puerto Natales, de uitvalsbasis voor Torres del Paine, vind je Mirador Dorotea. Officieel ligt dit uitzichtpunt buiten het nationale park, maar je kijkt er recht uit op de pieken van Torres del Paine en de omliggende vlaktes. Op een heldere dag zie je de contouren van het massief mooi afsteken tegen de lucht.

Mirador Dorotea ligt op ongeveer 10 kilometer van Puerto Natales. Je loopt via een pad omhoog naar het uitzichtpunt, wat je makkelijk als halve of hele dagtocht kunt plannen. Het is geen technische klim, maar je gaat wel gestaag omhoog, dus neem de tijd. Boven heb je met een beetje geluk uitzicht op condors die langs de rotswand zweven en zie je de fjorden rond Puerto Natales liggen.

Ik vind Mirador Dorotea ideaal als je een extra dag in Puerto Natales hebt of als warming-up voor je trek in Torres del Paine. Je test hier je schoenen, kleding en conditie zonder meteen dagenlang in de wildernis te staan. Bovendien zie je het park in de verte liggen, wat je een goed gevoel geeft van de schaal en de ligging in het landschap.

Puerto Natales als uitvalsbasis

Puerto Natales zelf is ook de moeite waard om even de tijd voor te nemen. Langs de waterkant heb je uitzicht op de bergen aan de overkant, vooral mooi rond zonsondergang. Op heldere dagen zie je vanaf de boulevard de besneeuwde toppen in de verte. Niet zo spectaculair als in het park, maar wel een fijne plek om na je trek met een koffie of biertje na te zitten.

In het centrum vind je outdoorwinkels waar je gasblikjes, brandstof, snacks en eventueel ontbrekende uitrusting kunt kopen. Ook zijn er genoeg hostels en hotels, van simpele dorms tot comfortabele boutique hotels. Plan hier minimaal één nacht voor en één nacht na je bezoek aan het park, zodat je rustig kunt inpakken, wassen en bijslapen.

Hoe je naar Torres del Paine reist en je bezoek plant

De meeste reizigers gebruiken Puerto Natales als uitvalsbasis voor Torres del Paine. Dit stadje ligt op ongeveer twee uur rijden van de ingang van het park en heeft alles wat je nodig hebt: hostels, hotels, outdoorwinkels, supermarkten en tourbureaus. Je bereikt Puerto Natales per bus vanuit Punta Arenas of El Calafate (Argentinië), of per binnenlandse vlucht naar de kleine luchthaven in de buurt.

Vanaf Puerto Natales vertrekken meerdere keren per dag bussen naar het park. Je koopt een ticket voor een vaste tijd en stapt bij de ingang uit, bijvoorbeeld bij Laguna Amarga of bij Pudeto, de aanlegplaats van de boot naar Paine Grande. In het park zelf verplaats je je vooral te voet, maar er zijn ook boten en minivans die bepaalde trajecten afleggen, bijvoorbeeld over Lago Pehoé of tussen verschillende ingangen.

Praktische planning en valkuilen

Een paar dingen die handig zijn om vooraf te regelen:

• Reserveer overnachtingen in refugios of campings ruim van tevoren, zeker in december, januari en februari.
• Koop je bus- en boottickets zo vroeg mogelijk in Puerto Natales om teleurstelling te voorkomen.
• Check het weerbericht, maar ga er niet blind op af. In Patagonië kan het altijd anders lopen.
• Neem voldoende contant geld mee. Niet overal kun je met kaart betalen en pinautomaten zijn er in het park niet.
• Print of download al je reserveringen offline. Internet is in het park beperkt en vaak traag.

Een veelgemaakte fout is om te strak te plannen: ’s ochtends bus naar het park, vijf dagen trekken en dezelfde avond nog een lange busrit of vlucht. Plan altijd een bufferdag in Puerto Natales voor of na je bezoek aan het park. Zo kun je schuiven bij slecht weer, uitrusten na de trek of nog een extra dagwandeling doen als je daar zin in hebt.

Checklist voor je uitrusting

Tot slot een korte checklist met spullen die in Torres del Paine echt het verschil maken:

• Waterdichte, ademende jas en regenbroek
• Stevige, ingelopen wandelschoenen en goede sokken
• Thermokleding en een warme trui of fleece
• Hoofdlamp, ook als je niet van plan bent in het donker te lopen
• Zonnebrand, zonnebril en pet of muts (de zon is fel, ook bij wind)
• Herbruikbare waterfles of waterzak, je vult vaak bij uit riviertjes
• Snacks die je echt lekker vindt en makkelijk eet tijdens het lopen

Qua seizoen is de periode van november tot en met maart het meest populair. Dan zijn de dagen lang en zijn de meeste faciliteiten open. In de winter is het rustiger en kouder, met kortere dagen en soms gesloten paden. Voor een eerste bezoek is het zomerseizoen vaak de beste keuze, zeker als je langere trekkings wilt doen en niet verrast wilt worden door diepe sneeuw of gesloten bergpassen.

Ben je tevreden over dit artikel?

Je feedback helpt ons onze content te verbeteren.

Ja Nee